فصل هفتم : حائر و پنجمين تجديد بناى آن به دست ابن سهلان رامهرمزى پس از آتش‌سوزى حرم امام حسين ( ع ) در سال 407 ه ساختمان حائر مقدس در اوايل قرن پنجم ، براى پنجمين بار تجديد بنا شد . زيرا ساختمانى كه عضدالدوله ، پسر ركن الدوله بويه در حدود سال‌هاى 369 تا 370 ه بر قبر مطهر امام حسين ( ع ) بنا كرد ، به پايان عمر خود رسيد و بر اثر قضا و قدر ، يا به واسطهء يك حادثه ناگهانى كه در حائر مقدس به وقوع پيوست ، فرو ريخت . شرح رويداد از اين قرار است كه در ماه ربيع الاوّل سال 407 ه و شب هنگام ، آتش‌سوزى مهيب و وحشتناكى در داخل حرم مطهر ، اتفاق افتاد كه ابتدا پرده‌ها و آويزها را مشتعل ساخت و سپس به رواق‌ها و حتى گنبد افراشته ، سرايت كرد و همهء ساختمان به جز بخش كوچكى از حرم و ديوارهاى بيرونى را طعمه خود نمود . ابوالفرج بن جوزى ، نزديك‌ترين تاريخ نويس به اين رويداد ، يك قرن و نيم بعد از آن ، در كتاب تاريخ الملوك و الامم خود به توصيف اين حادثه و اسباب و علل ظاهرى آن پرداخته و نوشته است : در ماه ربيع الاوّل سال 407 ه ، حرم امام حسين ( ع ) و رواق‌هاى آن در آتش سوخت و علت آن ، اين بود كه خدمتكاران حرم ، دو شمع بزرگ ( لوستر مانند ) را